Timur, son derece doğru görüşlü, oldukça ferasetli, emsali görülmemiş derecede şanslıydı. Büyüklük ona yakışıyordu. Sözleri son derece kati ve kararlıydı. Başına bir musibet geldiğinde dahi doğru sözlüydü. Biri bir söz söylese (doğruluğu konusunda) delil ister, kaş altından bakış ve göz İşaretlerini sezerdi. Son derece uyanık, her hangi bir işareti görür, olan her olayı detayları ile muhakeme ederdi. Hiçbir hilekarın hilesi gözünden kaçmaz, iğvagerin iğvası ona sökmez; sahip olduğu ferasetiyle yalancı ile doğru söyleyeni birbirinden ayırt ederdi. Zekası ve tecrübesi sayesinde kimin nasihati doğru, kimin nasihatı yanlış, anlardı. Düşünceleriyle "karanlığı hızla yarıp geçen yıldızı" dahi yönlendirir, ferasetiyle her yıldızın okunu isabet ettirirdi. Bir emir verdiğinde veya bir şeyi işaret ettiğinde, kesinlikle ondan geri dönmezdi.
Kaynak: İbni Arabşah, Acâibu'l Makdûr (Bozkırdan Gelen Bela), çev. Ahsen Batur, s. 426.
Alper Alpkunt
TEREF