21 mart 1994-cü ildə keçmiş ABŞ prezidenti, SSRİ və Rusiyanı istənilən Qərb siyasətçisindən daha yaxşı tanıyan Riçard Nikson o vaxtkı prezident Bill Klintona məktub yazdı.
O, Rusiyadan, Ukraynadan, Almaniyadan və Böyük Britaniyadan yeni qayıtmışdı.
Bu, rəsmi məktub deyildi.
Bu, bir xəbərdarlıq idi.
Dörd həftə sonra Nikson insult keçirdi.
22 aprel 1994-cü ildə vəfat etdi.
Bu məktub onun son xarici siyasət sənədi oldu.
Və bu gün ittihamnamə kimi oxunur.
Nikson əsas şeyi dedi:
Amerika Birləşmiş Ştatlarının ən vacib prioriteti Rusiyanın azadlığıdır.
"Sabitlik" yox.
"Proqnozlaşdırıla bilənlik" yox.
"Danışıqların asan olduğu güclü bir lider" yox.
Azadlıq.
Çünki Nikson bilirdi:
Azad olmayan Rusiya həmişə imperiyaya qayıdır.
İmperiya həmişə düşmən axtarır.
Və ilk düşmən qonşuya çevrilir.
O, birbaşa xəbərdarlıq etdi:
Qısamüddətli rahatlıq naminə Moskvadakı avtoritar hökuməti dəstəkləmək böyük bir müharibəyə aparan yoldur.
Amerika qulaq asmadı.
Ukrayna əvəzolunmazdır.
"Vacib" deyil. "Arzuolunan" deyil.
Əvəzolunmazdır.
Nixon açıq şəkildə bildirdi:
Ukrayna "Rusiya məsələsi"nin bir hissəsi deyil.
Ukrayna Avropanın təhlükəsizliyinin açarıdır.
Ukrayna azad olduğu müddətcə Rusiya dəyişməyə məcbur olur.
Ukrayna tabe edildikdə, Rusiya yenidən imperiyaya çevrilir.
Bu, 1994-cü ildə deyildi.
Müharibələrdən sonra yox.
Onlardan əvvəl.
Avropaya da xəbərdarlıq edildi.
Nixon Almaniya, Britaniya haqqında, ABŞ-ın Avropa təhlükəsizliyinin memarı kimi rolu haqqında yazırdı.
O bilirdi:
Əgər Qərb "tarixin sonu" illüziyasını qəbul edərsə, boşluq güclə dolacaq.
Və belə də oldu. 📍 Nəticə:
Amerika prinsiplərdən daha çox rahatlığı seçdi.
Təsisatlardan daha çox fərdlərə dəstək.
Azadlıqdan daha çox sabitlik.
Qiymət müharibədir.
Qiymət dağıdılmış təhlükəsizlik arxitekturasıdır.
Qiymət minlərlə insanın həyatıdır.
Bu, geriyə dönük səhv deyil.
Bu, nəzərə alınmayan xəbərdarlıqdır.
Nikson hər şeyi 1994-cü ildə başa düşmüşdü.
Onun səsi eşidilmədi.
Tarix cəzalandırmadı -
sadəcə hesab təqdim etdi...
Leyla Onlash
TEREF