Masallı.
Şirxan Əliyev icra hakimiyyətinin binası qarşısında öz “Opel”ini yandırdı.
Səbəb?
Ünvanlı sosial yardım kəsilib.
Rəsmi reaksiya nə oldu?
Dedilər:
“məkrli xarakter daşıyır”
“kimlərsə onu öyrədib”
Bu tanış cümlələrdir.
Çünki bu, ilk hadisə deyil.
Bir neçə ay əvvəl nə baş vermişdi?
Naxçıvan.
Şərur sakini Faiq Abbasov da maşınını yandırmışdı.
O deyirdi:
icra başçısı ondan rüşvət istəyib.
Rəsmi versiya?
AzTV dedi ki:
“sərxoş sürücüdür”
Ailə nə dedi?
Dedi ki:
zorla psixi dispanserə salıblar
ictimai təzyiqdən sonra buraxıblar
Bu hadisədən sonra:
rayonun polis rəisi işdən çıxarıldı.
İndi isə Masallı
Şirxan Əliyevin aqibəti bilinmir.
Bu hadisələr nəyi göstərir?
Bu artıq tək-tək hadisə deyil.
Bu, tendensiyadır.
İnsan:
şikayət edə bilmir
qəbul edilmir
eşidilmir
Nəticədə nə edir?
öz malını yandırır ki, səsi eşidilsin
Bu, etirazın ən son həddidir.
Ən təhlükəli məqam
Rəsmi qurumlar problemin varlığını belə qəbul etmir.
Əksinə:
etiraz edəni günahlandırır
onu “öyrədilmiş” adlandırır
gözdən salmağa çalışır
Əhalinin sosial durumunun ağır olduğunu qətiyyən etiraf etmirlər.
Müqayisə
Mən Amerikada olanda bir şey gördüm.
Orada:
onlarla pulsuz ərzaq mərkəzi var
kasıba yardım edən sistem var
Hətta elə hallar var ki,
narkotik biznesi ilə məşğul olanlar belə
pulsuz ərzaq paylayır.
Məni ən çox təəccübləndirən bu oldu:
Amerikada narkoman belə insan olduğunu unutmur
Bizdə nə baş verir?
Azərbaycanda isə:
kostyumlu
qalstuklu
“hörmətli” görünən adamlar
yekə-yekə danışa-danışa
xalqın qanını içir
İnsan maşınını yandırırsa,
bu, onun probleminin deyil,
sistemin iflasının göstəricisidir.
Ən pisi odur ki:
Bu kimi hadisələrin sayı artır.
Narazılıq böyüyür.
Amma çıxış yolu haqqında düşünən yoxdur.
Ən qorxulu sual
insanlar maşınlarını yandırmağa davam edəcək,
yoxsa bir gün daha ağır addımlar atacaq?
Elbeyi Hesenli
TEREF