Şehadetinin 99. Yıl Dönümünde Saygıyla Anıyoruz (1895-1927)
Kosova'nın Sırp, Avusturya-Macaristan, Bulgar ve Yugoslav işgalinden kurtarılması; topraklarının Arnavutluk devleti ile birleşmesi için ömrünü cephede geçiren Şota Galica (Shota Galica), Arnavut tarihinin en güçlü direniş sembollerinden biridir. Eşi ünlü Kaçak hareketi önderi Azem Beyta Galica ile birlikte omuz omuza, işgal güçlerine karşı kahramanca silahlı mücadele yürütmüştür.
Şota Galica, Drenica'nın Radishevo köyünde doğdu. Baskıcı İttihatçı Osmanlı yönetimine karşı 1909-1912 yıllarındaki Arnavut isyanlarında yer aldı; ardından 1912-1915 yıllarında Sırp işgaline karşı silahlı direnişe katıldı. 1915 sonbaharında eşi Azem Galica ile birlikte Drenica direniş grubunu kurarak mücadeleyi kalıcı bir gerilla hareketine dönüştürdü.
1916-1918 yılları arasında Bulgaristan ve Avusturya-Macaristan işgal kuvvetlerine karşı düzenlenen çeşitli stratejik eylemlerde (Mart 1917 Obrije ve Temmuz 1917 Bajë baskınları) aktif rol oynadı. 1918 sonbaharında Drenica, Podgora ve Peja'nın (İpek) kurtuluşu için gerçekleşen şiddetli çatışmalara bizzat katıldı.
Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Kosova'da yürütülen Sırp şiddet, baskı ve asimilasyon politikalarına karşı direnişi aynı kararlılıkla sürdürdü. Nisan - Haziran 1919'da Azem Galica ile birlikte Dukagjini ve Drenica Ovaları İsyanı'nı yönetti. 1921-1923 yılları arasında Arbaninë e Vogël'de, Junik Tarafsız Bölgesi'nin ve 1923-1924 yıllarında "özgür bölge" ilan edilen Drenica'nın korunması için savaştı.
Eşi Azem Beyta Galica'nın cephede şehit olmasının ardından, direniş hareketinin liderliğini M. Deline ve F. Berani ile birlikte üstlenerek ordunun başına geçti. Arnavutluk’ta 1921-1924 yılları arasında yaşanan siyasi çatışmalarda demokratik muhalefeti ve Fan Noli hükümetini destekledi. Aralık 1924'te Sırp ordusu, Ceno Bey Kryeziu güçleri ve General Vrangel komutasındaki Bolşevik karşıtı Beyaz Rus askerleri tarafından kıskaca alınan Bajram Curri (Bayramuri) savaşçılarının saflarına katılarak geri çekilme muharebelerinde çarpıştı.
Ailesinden ve akrabalarından 22 yakınını kaybettiği 12 yıllık aralıksız savaşın ardından, 1926 yılında ağır yaralı ve bitkin bir halde Arnavutluk'a sığındı. Fushë-Krujë’nin Derven köyüne yerleştirildi. Hayatının son aylarını ağır ekonomik yoksulluk içinde geçirmesine rağmen, çatışmalarda ölen üç silah arkadaşının öksüz kalan çocuklarına annelik yapmaya çalıştı.
Savaş meydanlarında aldığı yaraların vücudunda yol açtığı enfeksiyonlar ve bakımsızlık nedeniyle 1927'de Fushë - Krujë'de şehadete ulaştı.
Arnavut milletinin bağımsızlığı için ömrünü cephede tüketen bu fedakar ve kahraman anayı, şehadetinin 99. yılında rahmet, minnet ve saygıyla anıyoruz. Ruhun şad olsun Kosova'nın yiğit kızı!
ARNAVUTHABER