21 fevral 1943-cü ildə 22 yaşlı sovet pilotu Boris Aleksandroviç Lazarev Kareliya Cəbhəsində xidmətdə idi. Alman əfsanəsi Rudolf Müller ilə şiddətli hava döyüşü zamanı onun Hawker Hurricane təyyarəsi vuruldu və o, idarəetməni itirdi. Təyyarə sıx meşələr və bataqlıqlarla örtülü bir ərazidə qəzaya uğradı. Borisin təyyarəsi bataqlığın dərinliyinə batdı. Zamanla təyyarənin qalıqları və pilotun cəsədi, təyyarədən sızan yanacaq və yağla birlikdə bataqlığın oksigensiz, turşulu və soyuq mühitində "mumiyalandı".
Cəsəd olduqca yaxşı qorunub saxlanılmışdı; zaman donmuş kimi görünürdü. Əlli beş il sonra, 1998-ci ildə rus tarixçiləri və "Hündürlük" axtarış qrupu köhnə müharibə qeydlərini araşdırarkən Borisin son uçuşunu aşkar etdilər. Komanda əraziyə gedib qalıqları axtarmağa başladı. Tezliklə təyyarənin hissələrini tapdılar və onu kranla bataqlıqdan qaldırdılar. Borisin cəsədi təyyarənin içində, düz yanında tapıldı. Ayaqları hələ də kabinədə, əlləri isə idarəetmə çubuğunda idi. Yanında Qırmızı Ordu şəxsiyyət vəsiqəsi, Komsomol üzvlük vəsiqəsi, iki məktub, TT ​​tapançası, uçan eynək və üzərində "Müharibənin ikinci ildönümü münasibətilə dostum Borsa" yazılmış əl işi bıçaq var idi.
Hər şey sanki zamanı dayandırmışdı. Boris vətəni uğrunda döyüşərək həlak olmuşdu, amma o, unudulmayıb.
Cəsədi tapıldıqdan sonra ailəsinə qaytarıldı və qəhrəman pilot kimi dəfn edildi.

Bu hekayə tarixə müharibənin vəhşiliyinin və təbiətin bəzən əsrlər boyu sirr saxlaya bilməsinin ən parlaq nümunələrindən biri kimi daxil oldu.