Osmanlı tarihinin en zorlu askeri hamlelerinden biri, Yavuz Sultan Selim’in 1517 yılındaki Mısır Seferi sırasında gerçekleştirdiği Sina Çölü geçişidir. O dönemin lojistik şartlarında, devasa bir ordunun ağır namlulu toplarla birlikte bu kavurucu çölü aşması dönemin askeri otoritelerince "imkansız" görülüyordu.
Gündüzleri cehennem sıcağı, geceleri dondurucu soğuğu ve ölümcül susuzluğuyla bilinen Sina; ordunun müthiş disiplini ve stratejisi sayesinde sadece 13 gün gibi rekor bir sürede aşıldı. Bu tarihi başarı, askeri bir dehanın ötesinde derin bir manevi adanmışlık destanı olarak kayıtlara geçmiştir.
Sultanın yakın sırdaşı Hasan Can'ın aktardığı meşhur rivayete göre; çöl yürüyüşünün en çetin anlarından birinde Yavuz Sultan Selim aniden atından iner ve kumların üzerinde yaya olarak yürümeye başlar. Başkumandanın yürüdüğünü gören paşalar ve tüm ordu da derhal atlarından inerek ona eşlik eder.
Saatler süren bu zorlu yaya yürüyüşünün sebebi sorulduğunda Yavuz, yaşlı gözlerle şu tarihi cevabı verir: "Görmez misiniz ki, önümüzde bizzat İki Cihan Güneşi Peygamber Efendimiz (s.a.v.) yaya olarak yürümektedir. O yaya iken, biz nasıl at sırtında gidebiliriz?"
Ordunun kalbine işleyen bu muazzam manevi atmosfer, askerin tüm fiziksel yorgunluğunu ve korkusunu silip atmıştır. Mucizevi bir şekilde tamamlanan bu imkansız çöl geçişi; Mısır'ın fethine, Memlük Devleti'nin yıkılışına ve Hilafet makamının Osmanlı hanedanına geçişine zemin hazırlayan en kritik dönüm noktası olmuştur.
asirlarboyunca
TEREF