Meydanın ortasında bir dirək var idi və onun üzərinə qızıl alma qoyulurdu (günlük oyunlar üçün on qızıl və on gümüş olmaqla iyirmi alma təmin edilirdi). Onlar qaçaraq yaylarından bu almaya ox atırdılar və kim onu vursa, alma onun olurdu.Hər dəfə bir alma vurulanda onlar bir müddət dincəlir, nəfis şərablar içir və şirniyyatlar yeyirdilər. Oyunlar zamanı hökmdarın yanında iki gözəl gənc dayanırdı: biri qızıl vaza, digəri isə iki boşqab şirniyyat tuturdu. Əyanlara isə şərab və şirniyyatlar ayrıca verilirdi. İsmayıl dincələndə gənclər şərab və şirniyyatlarla ona yaxınlaşırdılar; o, bəzən heç bir alma vurulmayanda belə dincəlirdi. Bu oyunlarda onu müşayiət etmək üçün həmişə min əsgərdən ibarət mühafizə dəstəsi olurdu. Bundan əlavə, meydanın ətrafında sakinlər və əsgərlərdən ibarət təxminən otuz min nəfərlik izdiham toplaşırdı. Saraya ən yaxın bağın girişində böyük bir salon var idi ki, burada yarışlarda iştirak edən əyanlar üçün şam yeməyi hazırlanırdı; İsmayıl isə yemək üçün Astibisti (Həşt-Behişt) sarayına çəkilirdi. Sonra bütün əyanlar ağaları İsmayılın şəninə mahnılar oxuyur, onun onlara qarşı olan lütfkarlığını göylərə qaldırırdılar.
...Almaya oxatma sınaqlarında o qədər məharətlidir ki (Şah İsmayıl - O.M) , yerə salınan hər on almadan altısını özü vurur. Oyunlar zamanı musiqi çalınır və rəqqasə qızlar öz üslublarında çıxış edərək İsmayılın şəninə nəğmələr oxuyurlar.
Naməlum venesiyalı səyyahın xatirələrindən.
Azərbaycan Tarixi
TEREF