Büyük Hun İmparatorluğu’nun gücünün zirvesinde olduğu ancak tarihi bir kırılma noktasına yaklaştığı dönemin lideri Cün-çin (Çin kaynaklarında Junchen Şanyü), babası Ki-ok’un ardından MÖ 161 ile MÖ 126 yılları arasında hüküm sürmüştür.
Hükümdarlığının ilk yıllarında, dedesi Mete Han’dan devralınan "Heqin" (barış ve akrabalık) politikasını kararlılıkla sürdürerek Han Hanedanlığı'ndan yüklü miktarda vergi, ipek ve tahıl almaya devam etmiştir.
Uçsuz bucaksız Asya bozkırlarında asayişi sağlayan ve İpek Yolu'nun kontrolünü elinde tutan Cün-çin, devletin askeri ve ekonomik refahını muhafaza etmiştir. Ancak onun uzun saltanatı, Çin'in pasif savunma politikasından agresif bir saldırı stratejisine geçtiği o büyük tarihsel değişime sahne olmuştur.
​Çin tahtına oturan hırslı İmparator Wu, Hunların bu ezici askeri ve ekonomik üstünlüğünü kırmak için gizli, devasa bir plan hazırlamıştır. MÖ 133 yılında gerçekleşen meşhur Mayi Tuzağı, bu dönemin en kritik olayıdır. Çin ordusu, yaklaşık 300 bin kişilik devasa bir gücü gizleyerek, sahte bir sınır ticareti vaadiyle Cün-çin'i pusuya çekmek istemiştir.
Ancak ordusuyla ilerlediği sırada çevredeki otlayan hayvanların başında hiçbir çobanın olmaması gibi olağandışı durumlardan şüphelenen Cün-çin, bir Çinli sınır subayını esir alarak bu korkunç tuzağı önceden öğrenmiştir.
Muazzam bir askeri refleks ve soğukkanlılıkla ordusunu hızla geri çekerek devletini mutlak bir yıkımdan kurtarmıştır. Zekasıyla bertaraf ettiği bu olay, on yıllardır süren diplomatik barışı tamamen bitirmiş ve nesiller boyu sürecek olan kanlı Hun-Çin savaşlarının fitilini ateşlemiştir.
asirlarboyunca
TEREF