Oguz Türkleri'nin destanî hikâyeleri olan ve özgün adı ''KİTÂB-I DEDE KORKUT ÂLÂ LİSÂN-I TÂİFE-İ OĞUZAN'' olan Dede Korkut Kitabı'nda (Türkler'in hemen hemen tüm destanlarında olduğu gibi) kurt yer almaktadır. Dede Korkut Kitabı'ndan kurt ile ilgili bölümlerin bazıları aşağıya alınmıştır:
KURT KÖKENİNDEN OLMA:
''... Azvay (azman ?) kurt enüği erkeğinden köküm var ! Ağca yünlü tümen (on bin) koyunun gezdürmeye !...''
BAYIRIN KURDUNA BENZEME:
''... Yengi (yeni) bayırın kurduna benzer idi yiğitlerim ! Yedi kişi ile kurulurdu, benim yayım !...''
ISSIZ YERİN KURDU GİBİ ULUMA:
''... Babası ile Yigenek, ... İki hasret birbirine buluştular! Issız yerin kurdu gibi uluştular !...''
KURT YÜZÜNÜN MÜBAREK OLMASI:
''... Kazan ... Kurd yüzü mubarekdür! Kurd ilen bir haberleşeyim dedi. Görelim Hânım, ne haberleşti:
Karangu (karanlık) akşam olanda, günü doğan!
Kar ile yağmur yağanda, er gibi duran!
Kara koç atlar görende, kişneşdüren!
Kızıl deve gördüğünde, bozlaşduran!
Ağca koyun gördüğünde, kuyruk çarpıp kamçılayan!
Arkasını vurup, berk ağılın kapısını söken!
Karma ögeç (2 yaşında koyun) semizin alıp tutan!
Kanlı kuyruk üzüp, çap çap yutan!
Avazı, kaba köpeklere kavga salan!
Çakmaklıca çobanları, dünle (gece) koyturan (yürüten) !
Ordumun haberin bilir misin, degil (de) manga (bana) !
Kara başım kurban olsun, kurdum sana !''
KURT İLE KOYUN :
''... Semiz koyun, aruk (zayıf) toklu bayırda kalsa, kurt gelip yemez idi! Karaça Çoban'ın sapanının korkusundan !...''
ÇağrıBey