Qırmızı lentli papaxa taxan komandir ona sağdan yaxınlaşdı və sakitcə soruşdu: “Sonuncu arzunuz nədir?”
Kərpic divarın yanında dayanan kişi də sakitcə “Xahiş edirəm, bir siqaret” cavabını verdi.
Komandir siqaret qutusu çıxardı.
“Bunlar yetərmi?”
Kişi gülümsəyərək siqaret götürdü.
“Əsgərlərə başı nişan almağı əmr edin.”
Komandir başını tərpətdi və kənara çəkildi.
“Onu haradasa görmüşəm,” kişi düşündü. Və dərhal xatırladı: Pavlovsk Kadet Korpusu. Yaryıgin, deyəsən.
Kişi siqaretini çəkib soruşdu: “Bu sənsən, Yaryıgin?”
Komandir çevrildi, amma üzündə bir əzələ belə tərpənmədi.
“Siqaretini bitirdin?”
Kişi başını tərpətdi və barmaqlarının ucu ilə kötüyü kənara tulladı.
“Hazırlaş,” komandir əmr etdi.
“Olqa Nikolayevnaya de...” kişi qışqırdı.
Əsgərlər itaətkarlıqla tüfənglərini qaldırdılar. “Atəş!”
Divarın yanında olan kişi yıxıldı.
Əsgərlər tüfənglərini endirdilər.
"Qancq," dedi onlardan biri.
"Sus," komandir əmr etdi. "Yerində dön. Kazarmaya doğru yürüş!"
Əsgərlər komandanı yöndəmsiz şəkildə yerinə yetirib uzaqlaşdılar.
Komandir yerdə uzanan kişiyə yaxınlaşdı.
"Bəli, Yarygin. Axı mən onu tanıdım."
Əlləri titrəyən komandir siqaret qutusunu çıxardı və bir siqaret çıxarmağa çalışdı. Sonra birini yandırdı.
"Əlvida, knyaz," dedi sakitcə və kazarmadan gələn "İnternasional"ın oxunmasını dinləyərək qaranlığa girdi.
Dmitri Zotikov