İbadət və zahiri təqva məsələsinə gəldikdə, hər kəs sanki çox həssas və çox saleh biri kimi danışır. Amma başqalarının hüquqlarını pozmaq, ədalətsizlik, haqsızlıq və insanlara zərər vermək məsələsinə gəldikdə, əksəriyyəti susur.
Bəzən insan sözlə göstərilənin həyatda edilənlə eyni olmadığını anlayır. Çünki alnını səcdəyə əyən, lakin qəlbini kin, təkəbbür və tamahkarlıqla dolduranların ibadəti ibadət deyil, sadəcə şaquli gimnastikadır. Yaradanın qarşısında hörmətlə əyilən, lakin yer üzündə hüquqlarını pozduğu insanın qarşısında dik duranların təqvası cəhənnəm oduna yanacaq hazırlayan teatr tamaşasından başqa bir şey deyil.
Özünüzü bu səthi rituallarla təsəlli etməyin və sanki cənnəti təmin etmiş kimi təkəbbürlü olmayın; Qiyamət günü gələndə bütün bu nümayişkaranə rütbələr altınızdan çəkiləcək.
İlahi Həqiqət budur: Rəbbim deyir ki, O, öz hüquqlarını bağışlaya bilər, amma O, heç vaxt başqalarının hüquqlarını bağışlamır; O, bunu fərdin ədalətinə buraxır. Sübhə qədər dua oxusanız belə, hətta ömrünüzü məscid həyətlərində keçirsəniz belə; Məzlumun lənətini, insanın göz yaşlarını və qəsb edilmiş haqqı geridə qoyanların sonu mütləq məhv olacaq. Kəbənin örtüyünə bürünsəniz belə, qəlbini qırdığınız insanın razılığını almadığınız təqdirdə, o ilahi qapı üzünüzə möhürlənəcək. Sözlərinizin doğruluğu əməllərinizin çirkini örtmək üçün kifayət etməyəcək.
Ədalətsizlik qarşısında susmaq və dindən yalnız öz rahatlığınız və xeyriniz üçün istifadə etmək kimi ikiüzlülük, Böyük Qiyamətdə ən böyük şahidiniz olacaq. Dillərinizin möhürləndiyi o gün nə əzbərlədiyiniz ayələr, nə də zahiri yalançı təqvanız sizi xilas etməyəcək; yalnız tapdaladığınız insanların fəryadları göyləri parçalayacaq...
Ruhsal Rehber
Есмира Шукурова