Əsir Şeyx Mənsur 6 iyul 1791-ci ildə Tsarskoye Seloya gətirildikdə, II Yekaterina onunla şəxsən görüşmək istəyini bildirdi. Ətrafı, xüsusən də knyaz Potemkin, Çeçenistanın Aldı kəndindən olan 30 yaşlı dağlıların liderinin güclü şəxsi xarizmasından, cazibəsindən və psixoloji təsirindən qorxaraq onu bu fikrindən daşındırdılar. Keçmiş sevgilisi (sevimlisi) və imperiyanın ən nüfuzlu adamı, bəlkə də hər kəsdən daha çox, vəziyyətin ciddiliyini başa düşürdü.
Dövlət katibi Xrapovitskinin gündəliyinə görə, Rusiya taxtında oturan yaşlı Şimali Almaniya monarxı şeyxi ərazidən keçirərkən onu saray pəncərəsindən gizlicə izləyirdi.
Müasirlərinin xatirələrində və qeydlərində qeyd olunurdu ki, Mənsur əzəmətli, kişi görünüşünə və qürurlu bir duruşa malik idi ki, bu da Sankt-Peterburq zadəganlarında güclü təəssürat yaradırdı. Xrapovitskinin sözlərinə görə, Qafqazın ilk imamı son dərəcə qürurlu və sakit davranırdı və heç vaxt çarın xidmətçiləri qarşısında baş əymirdi.
Yəqin ki, məhz bu hekayələr sonda əfsanəyə çevrilib və İmperatriçaya aid edilən sitata çevrilib: "O, necə də yaraşıqlıdır!"
Rinat Muxametov