"Yürü bre Hızır Paşa..." sözünün sahibi Pir Sultan Abdal aslında kimdi?
Bu gün, 12:54

Sivas'ın Banaz köyünden bir delikanlı geldi kapısına. "Pirim," dedi, "büyük adam olayım."
Pir Sultan ne dedi?
Koyun güdüyordu belki o sabah.
Belki tarladan yeni dönmüştü, çamur çizmelerini kapıda bırakmıştı.
Hafik'in Sofular köyünden bir Türkmen yoksulu, Banaz'a kadar yürümüştü.
Adı Hızır'dı.
Pir Sultan'dan himmet istiyordu.
Büyük adam olmak istiyordu.
Kapıya aldı onu.
Yıllarca hizmet etti Hızır, yıllarca öğrendi.
Orak biçti, koyun kırktı, saz dinledi.
Yedi yıl sonra kalktı gitmek için.
"Pirim, payitahta gideyim. Yükseleyim."
Pir Sultan'ın yüzü değişmedi.
Baktı Hızır'a.
"Ulan Hızır," dedi. "Ben dua ederim, sen büyük adam olursun, paşa, vezir olursun..."
Durdu.
"...gelir beni asarsın." 🧿
Olmaz, demedin.
Olur mu, diye sormadın.
İstanbul'a uğurladın onu.
Duandan eksik etmedin.
Hızır gitti.
Paşa oldu.
Sivas valisi oldu.
Ve bir gün, atlılar geldi Banaz'a.
Pir Sultan'ı sormadılar.
Aldılar.
Sazı evde kaldı.
Çocukları evde kaldı.
Helali evde kaldı.
İdam gecesi, cellatlar eteklerine zil takıp Sivas sokaklarında yürüdüler.
Adet buydu.
Ertesi sabah biri asılacak demekti.
Pir Sultan zil seslerini duydu zindanda.
Anladı.
Kimse görmeden, Allah'tan gayrı kimse duymadan, yavaşça bir türkü mırıldandı:
"Kâtip ahvalimi yaz şaha böyle..."
Sabah geldi.
Üç nefes söyle, affeyleriz, dediler.
İçinde "Şah" geçmeseydi üç nefes.
Üçünde de "Şah" geçirdi.
"Tez alıp asın," dedi Hızır Paşa. "Uslanacağı yok bu koca pirin."
Darağacına doğru yürürken halk taş attı.
Emirdi bu, taş atmayan da cezalanacaktı.
Bir tek Ali Baba taş atmadı.
Can korkusundan eline bir gül aldı, attı.
Gül değdi Pir Sultan'a.
Al kan aktı.
Yorgun dudaklarından döküldü o an:
"Şu ellerin taşı hiç bana değmez..."
"İlle dostun gülü yaralar beni."
Tabureye tekme vurdular.
Gözlerinde ne vardı bilmiyoruz.
Ama söylenenlere göre:
Banaz yaylasının yeşili. 🌾
Bir süre sonra hırkası kaldı darağacında.
Bedeni yoktu.
Kim gördü onu, hangi yolda, şaşırdılar birbirine.
Kimse ikna edemedi kimseyi.
Herkes ayrı bir yerde görmüştü onu.
Adını sormadan astılar.
Adını sormadan gömdüler.
Mezarı bile kesin değil bugün.
Ama türküsü hâlâ burada.
Beş yüz yıldır Sivas ellerinde sazı çalınıyor.
Banaz köyünde torunları yaşıyor.
Ve "Açılın kapılar Şah'a gidelim" deyişi,
cem ateşinin başında hâlâ söyleniyor.
Pir Sultan ölür dirilir.
Kızılırmak Türkü Diyarı
TEREF

