FETÖ kumpasıyla Genelkurmay Başkanı olması engellenen, FETÖ’ye karşı koyarak duruşma günü mahkemeye gitmeyen ve adliye üzerinden F-16 uçurarak akıllara kazınan, “Erkekseniz gelin alın beni!” diyerek meydan okuyan Emekli Orgeneral Saldıray Berk Paşamızı vefatının 2. yılında saygı, sevgi ve özlemle anıyoruz.
Bir gün Saldıray Paşa, helikopterle bölgedeki karakolları denetlemeye çıkar. Ancak bu seferki rotası önceden bildirilmemiştir. Hiç hesapta olmayan, kuş uçmaz kervan geçmez, oldukça yüksek rakımlı küçük bir üs bölgesine ani bir iniş yapar.
Pervane rüzgarı dinerken kapı açılır, Paşa aşağı iner. Tabii karakoldaki askerler ve genç teğmen şaşkınlıktan ne yapacağını bilemez. Hazırlıksız yakalanmanın verdiği o meşhur askerlik gerginliği havada asılı kalır.
Paşa, karakolu gezmeye başlar. Her köşeye bakar, her askerin gözünün içine bakarak hal hatır sorar. Bir ara mevzilerden birine yaklaşır ve oradaki nöbetçi askere döner:
“Evlat,” der, “Burası çok soğuk, kumanyanız tam mı? Isınıyor musunuz?”
Asker “Sağ olun komutanım, her şeyimiz tam!” diye tekmil verir. Paşa gülümser, ama bir eksiklik fark etmiştir. Teğmene döner: “Evlat, bu çocukların çayı nerede? Bu soğukta çaysız nöbet mi olur?”
Teğmen kekeleyerek, “Hemen demletiyorum komutanım,” derken Saldıray Berk elini kaldırır: “Dur, ben demleyeceğim. Siz geçin şöyle.”
Saldıray Paşa, bizzat mutfağa (veya o anki imkanlarla ocağın başına) geçer. Yanındaki korumalarını ve karakol personelini şaşkına çevirerek çayı demler, bardaklara doldurur ve nöbetçi askerlere bizzat kendi elleriyle götürür.
O gün o karakolda sadece bir denetleme yapılmamış, koca bir Ordu Komutanı, en uçtaki askeriyle aynı bardaktan çay içmiştir. Bu olay kısa sürede tüm bölgeye yayılır. Askerler arasında Saldıray Berk ismi, sadece “disiplin” değil, aynı zamanda “sırtını yaslayabileceğin bir dağ” anlamına gelmeye başlar.
Ruhu şad, mekânı cennet olsun.
Aynur Kirma