Asıl şaşırılması gereken elenmek değil, bu düzenden başarı bekleyenlerdir.
Futbolun her alanını siyasi sadakatle, torpille ve rant ilişkileriyle kuşatanlar bugün yenilginin de sorumlusudur.
Kulüpler borç batağında, altyapılar çürümüş, genç yetenekler sermayenin ve menajer düzeninin insafına bırakılmışken başarı masalları anlatıldı.
Tribünleri kendi propaganda alanına çevirmek isteyenler, futbolu halkın oyunu olmaktan çıkarıp iktidarın vitrinine dönüştürdüler.
Ancak gerçekler reklam kampanyalarıyla gizlenemez.
Futbolda da tıpkı ülkede olduğu gibi; liyakatin yerini sadakat, emeğin yerini rant, halkın yerini ayrıcalıklı çevreler aldığında ortaya çıkan sonuç başarısızlıktır.
Dünya Kupası'na veda eden yalnızca bir takım değil; yıllardır futbolu çürüten anlayışın iflasıdır.
Halkın çocuklarının oyunu olan futbol, sarayların ve siyasetin gölgesinden kurtulmadıkça bu tablo değişmeyecektir.
Çünkü özgür olmayan bir futbolun, özgür olmayan bir ülkede başarı üretmesi mümkün değildir.
(Karadeniz gençliği)