Aclıq dövründə bir Tazi bütün bir kəndi bəsləyirdi. O, platformada oturmurdu - buzlu çölə çıxır və insanların şansı olmadığı zaman ovla qayıdırdı.
Bu, kor-koranə itaət deyil. Bu, tərəfdaşlıqdır.
Canlı bədəndə təcəssüm olunan köçərilərin zəkası.
Haçiko gözləmənin simvoludur. Tazi hərəkətin simvoludur. Onlar həqiqətən hər şəhərdə alqışlara və abidələrə layiqdirlər.
1930-cu illərdə bir Tazi gündə bir neçə dovşan və tülkü ovlayaraq yüzdən çox insanı aclıqdan xilas etdi. Haçiko gözəl bir hekayədir, amma Tazi bütün bir xalqın sağ qalmasının hekayəsidir.
Timur Darxanov
TEREF