6 aprel 1814-cü ildə Napoleon Bonapart Fontainebleau qalasında taxt-tacdan imtina etdi. Bir ay əvvəl Fransa əleyhinə koalisiyanın qoşunları Parisə girmişdi. Onun etibar etdiyi marşallar imperiyanı xilas etməkdən imtina etdi - Mişel Ney və Jak Makdonald ordunun İmperatora deyil, Senata itaət edəcəyini elan etdilər. Napoleon titulunu və Elba adasını saxladı.

Paul Delaroche-nin "Napoleon Fontainebleauda" (Napoléon à Fontainebleau) rəsmində o, qəhrəman komandir deyil, əzilmiş bir insandır. Napoleon stulda oturur, forması düymələri açılıb, duruşu viranəliyi göstərir. Çəkmələri tozlu olsa da, obrazının qalan hissəsi "təmiz"dir. İki buynuzlu papağı ehtiyatsızlıqla yerə atılır. Bir stul qıcıqlanma anında çıxarılır, ayağı pərdəyə yapışır, amma Bonapartın estetikaya vaxtı yoxdur; onun sabit bir çiyinə ehtiyacı var, hətta bu dayaq mebelin bir hissəsi olsa belə.
Delaroçe şəkli hadisədən dörddə bir əsr sonra çəkib, lakin məhz bu şəkil - imperiyasını itirən imperator - Napoleonun süqutunun dominant obrazı kimi qəbul edilib.
Mən bu rəsmi "Yenidən Düşünmə" adlandırardım. Taxtdan imtina on ay davam edəcək. 1815-ci ilin martında Napoleon Fransanın cənubundakı Elba adasından qaçacaq və iyirmi gün ərzində bir güllə də atmadan hakimiyyəti bərpa edəcək. "Yüz gün" Vaterlooda başa çatacaq. İkinci taxtdan imtina, Müqəddəs Yelena və 1821-ci ildə ölüm - bütün bunlar qabaqdadır. İndilik imperator məcburi fasilə verir.
Polad Qələm