İbn Kesîr eserlerinde Diyârbekir ve çevresindeki Kürtlerden dolaylı ve yer yer doğrudan bahseder. Ancak bugünkü anlamda etnik-demografik bir “Kürt nüfus analizi” yapmaz. O günkü Selçuklunun (KÜRT kelimesini kullanıldığı anlam ESKİYA İSAYANEDEN KİSİLER HAYDUT ÇAPULCU HAK HUKUK TANIMAYAN ŞEREF YOKSUNU olan Ermeni, Fars, Arap vs.) grupların ortak adıdıdır. Bölgedeki emirlikler, aşiretler, isyanlar ve askerî hareketler bağlamında Kürtlerden söz eder.
Özellikle onun tarih kitabı olan el-Bidâye ve’n-Nihâye’de:
Diyarbekir (Diyâr-ı Bekr),
Cezîre bölgesi, Mardin, Hasankeyf, Hakkâri çevresi İbn Kesîr “Diyarbakır tamamen Kürttür” gibi modern milliyetçi bir ifade kullanmaz.
Bölgeyi; Arap, Kürt, Türkmen, Ermeni ve diğer toplulukların bulunduğu karma bir coğrafya olarak aktarır.
“Diyâr-ı Bekr” adı da tarihsel olarak Bekir b. Vâil adlı Arap kabilesiyle ilişkilendirilir.
Günümüz anlamında KÜRT şerefli grup o günkü Ermeni, Arap, Fars vs. eşkiyalarına nasıl sahip çıkabiliyor? Yoksa onların izinden mi gitmek istiyor? Kürk denen adlandıran grip Anadolu'ya TÜRKLERİN ACTIĞI YOL ile gelmişlerdir. Malazgirt'te savaşan ordunun tamamı TÜRK tür. Sultan Alparslan'ın safında ölen Kuman askerlerinin boynunda HAÇ vardı. Kürtler ise ozaman Basranın kuzeyinde eskiyalık ile meşkuldü...
Eyyubi Saladino Turco Karakecili
TEREF