Anton Pavloviç Çexov (Suvorinə yazdığı məktubdan, 18 may 1891):
...Divan çox narahat bir mebel parçasıdır. O, layiq olduğundan daha çox zina etməkdə ittiham olunur.
Həyatımda divandan yalnız bir dəfə istifadə etmişəm və onu lənətləmişəm. Boşboğaz qadınlar görmüşəm və özüm də dəfələrlə günah işlətmişəm, amma Zolyaya və ya sizə "Bang - və sən bitirdin" deyən qadına inanmıram. Boşboğaz insanlar və yazıçılar özlərini qurmanlar və zina biliciləri kimi göstərməyi sevirlər; onlar cəsur, qətiyyətli, bacarıqlıdırlar və bundan 33 şəkildə, demək olar ki, bıçaq ucunda istifadə edirlər, amma bütün bunlar sadəcə söhbətdir; əslində onlar aşpazlardan və tez-tez rubl əsaslı fahişəxanalardan istifadə edirlər.
Bütün yazıçılar yalan danışırlar. Şəhərdə bir qadını flirtə götürmək yazdıqları qədər asan deyil. Korset, ətək və turnyur geyinmiş bir qadının ailənin xəbəri olmadan sandığın üstünə, divana və ya yerə zorla yıxmağa imkan verən bir mənzil (əlbəttə ki, yaxşı bir mənzil) görməmişəm. Ayaq üstə durmaq, oturmaq və sair kimi bütün bu terminlər cəfəngiyatdır. Ən asan yol yataqda, digər 33-ü isə çətindir və yalnız xüsusi otaqda və ya tövlədə həyata keçirilə bilər.
Hörmətli dairələrdən olan bir xanımla münasibət uzun bir prosedurdur.
Birincisi, bir gecəyə ehtiyacınız var; ikincisi, Ermitajda olursunuz; üçüncüsü, Ermitajda sizə otaqların olmadığını deyirlər, ona görə də qalmaq üçün başqa bir yer axtarırsınız; dördüncüsü, otaqda xanımınız ruhdan düşür, nəzakətli olur, titrəyir və qışqırır: "Aman Allahım, mən nə edirəm?! Xeyr!" "Xeyr!" Soyunub danışmaq üçün bir saat vaxt lazımdır. Beşincisi, qayıdarkən xanımınız sanki onu təcavüz etmiş kimi görünür və o, daim mızıldanır: "Xeyr, mən buna görə özümü heç vaxt bağışlamayacağam!" Bu, "bang - və bitdi!" kimi deyil.
Polad Qələm
TEREF