MÖ 209 ile MÖ 174 yılları arasında hüküm süren Mete Han (Çin kaynaklarındaki adıyla Mao-tun), Asya bozkırlarının efsanevi lideri ve eşsiz bir askeri dehadır. Babası Teoman tarafından Yüeçilere rehin bırakıldıktan sonra kendi zekası ve cesaretiyle esaretten kurtulan Mete, tarihin akışını değiştirecek bir liderlik sergilemiştir.
Onun en büyük ve kalıcı mirası, modern düzenli orduların da temelini oluşturan "Onlu Sistem"i icat etmesidir. Ordusunu on, yüz, bin ve on binlik mangalara ayırarak muazzam bir disiplin, hız ve manevra kabiliyeti yaratmıştır. Geliştirdiği "ıslık çalan oklar", ordusunun tek bir hedefe kilitlenmesini sağlayan kusursuz ve mutlak bir emir-komuta zincirinin sembolü olmuştur.
​Mete Han dönemi, Asya'daki güç dengelerinin tamamen yeniden yazıldığı bir çağdır. Çin'deki kudretli Han Hanedanlığı'nı MÖ 200 yılındaki meşhur Baideng Kuşatması'nda stratejik bir tuzağa çekerek ağır bir yenilgiye uğratmış, Çin İmparatoru'nu antlaşmaya zorlayarak vergiye bağlamış ve hayati öneme sahip İpek Yolu'nun kontrolünü ele geçirmiştir.
Ancak onun büyüklüğü sadece fethettiği topraklardan gelmez; Çin'i tamamen işgal etme gücüne sahipken, kalabalık Çin nüfusu içinde Türk boylarının asimile olma tehlikesini öngörerek halkını bozkırda tutmayı tercih etmesi, onun ne kadar uzak görüşlü bir devlet adamı olduğunu kanıtlar.
Dağınık tüm okçu kavimleri tek bir bayrak altında toplayan Mete Han, Avrasya coğrafyasında eşine az rastlanır bir siyasi birlik kurarak göçebe medeniyetinin kurumsal zirvesini inşa etmiştir.
asirlarboyunca
TEREF