Ölen kişinin arkasından çeşitli şekillerde üzüntüsünü belli eden Türklerin en önemli yas davranışları arasında vücutlarının muhtelif kısımlarını keserek, çizerek, yaralayarak ağlamaları bulunmaktadır.
Türkçedeki “kanlı gözyaşlarıyla ağlamak” deyimi bu konuyla bağlantıdır.
Türklerde vücudunu keserek, yaralayarak, bıçakla çizerek vs ağlama geleneğinin İskitlerde, Hunlar’da, Göktürkler’de, Uygurlarda (hem günümüze gelebilmiş resim örneklerinden hem de eski metinlerden) bulunduğunu ve bu geleneğin Oğuz’ların hareketleriyle Anadolu’ya da ulaştığını biliyoruz. Ama tabii daha erken, M.Ö. ki devirlerde İskitlerle Anadolu’ya ilk gelişi de söz konusu olabilir.
Osmanlı döneminde bile bir tarikat dervişlerinin kolunu bıçakla keserek yas tuttuğunu görebiliyoruz.
Fotoğrafta, Herodot’un anlattıklarına göre İskitler’in ölenin ardından sergiledikleri yas davranışlarının bir canlandırması görülmektedir.
Kaynak Frank Trippett, 1974.
Yaşar Çoruhlu
TEREF