Yaşlı Plinius, Naturalis Historia adlı eserinde, MÖ 4. yüzyılın ünlü ressamı Apelles'in, kendisini tamamen işine kaptırmış, Büyük İskender'in "cariyelerinin en güzeli" olarak kabul edilen Campaspe'yi tasvir etme niyetinde olduğunu anlatır.
Fırça tuval üzerinde dans ederek genç kadının vücudunun mükemmel hatlarını çizerken, usta kendini onun olağanüstü güzelliğine kaptırır ve ona delicesine aşık olur.
Sanatından ve özverisinden etkilenen Büyük İskender sonuçtan heyecan duyarak genç kızı ressama vermeye karar verir ve onu sadece bir ilham perisine değil, aynı zamanda aşkının nesnesine de dönüştürür. Böylece Campaspe, Venüs'ün sulardan ilahi bir lütufla ortaya çıktığı, sanatçının en ünlü tablosu Afrodit Anadyomene'nin ana nesnesi haline gelir.
Sanat tarihine damga vuran bu şaheser, orijinalinin Roma kopyası sayılan Pompeii'deki bir freskte yeniden canlandırılmıştır.
Hikayeye göre Ressam Apelles, eserlerinden hiçbir iz bırakmamış olmasına rağmen sonunda harika Campaspe'yi karısı olarak alır ve kaderlerini sonsuz bir bağda birleştirir.
19. yüzyıl Fransız heykeltıraş Auguste Ottin, insan vücudunu özellikle mermerde temsil etme konusundaki olağanüstü yeteneği ve klasik ile Rönesans etkilerini harmanladığı zarafetle ünlüdür.
Yaşlı Pliny'nin hikayesinden büyülenen bu büyüleyici cariyenin özünü yakalamaya karar verdi 1883 yılında ve bugün Louvre'un kuzey cephesinde parlayan bir eser yaratır.
Ottin, inceliği ve iç gözlemiyle büyüleyen genç bir kadının heykelini yaptı.
Hafifçe aşağıya doğru eğik yüzü, soyunma hareketiyle tezat oluşturan bir tevazu ve ihtiyat ifadesini çağrıştırıyor.
Heykeltıraşın ustalığı, yüzün detaylarından, narin hatlardan figürün kıvrımlı kıvrımlarına kadar açıkça ortaya çıkıyor ve mermeri canlı göstermeyi başarma biçiminde ortaya çıkarıyor.
Dirseğinin zorlukla tuttuğu, vücudunun etrafında kayan kumaş canlanıyor gibi görünüyor ve taşın sağlamlığıyla tezat oluşturan bir hareket etkisi yaratıyor.
Perdenin gerçekçiliği, sakin ifade ve titizlikle şekillendirilmiş saç modeli, izleyicinin hayal gücünü yakalayarak kahramanın neredeyse canlanmış gibi görünmesini sağlıyor.
Ottin'in Campaspe'si salt güzelliğin temsilinin ötesine geçiyor: sanatın özünü somutlaştırıyor, zamansız duyguları aktarabiliyor ve uzak karakterleri çağdaş bir bakışla hayata geçirebiliyor.
Jano Çavuşoglu
TEREF