Hristiyanlık dini ortaya çıktıktan sonra en kara en yozlaşmış devrini 16. yy. yaşadı. Ruhban sınıfı sanattan bilime, ekonomiden siyasete toplum hayatının her alanını etkisi altına almış, din işleri tamamen ticarete dönmüştü.
Herşey rahiplerin iki dudağı arasındaydı.Ağızlarından çıkan kanundu… Cennetten parsel parsel yer satılıyor, parası olmayanlar ise para biriktirerek arsa almaya çalışıyorlardı. bi baraka yapımlık yer almak için ömür boyu çalışarak kazandıkları parayı veriyorlardı.
Ve tabiî ki Engizisyon mahkemeleri…Dine karşı işlenen en küçük suçlar bile engizisyon mahkemelerinde işkenceyle, gözlere mil çekmekle, idamla , diri diri yakılmayla cezalandırılıyordu. İncil’in Latinceden başka dillere çevrilmesi kesinlikle yasaktı. günah ve dine hakaret sayıyorlardı. tıpkı bizdeki gibi
İşte o yıllarda, bir din adamı ilk kez mevcut Hristiyanlık öğretisini eleştirme cesaretini gösterdi. Cennetin parsellenip satılmasına, kiliselerde dönen yolsuzluklara karşı çıkan bu rahip kutsal kitapta yazılanların da herkese açıklanmasını savunuyordu.
Bu adam Martin Luther’di. Teoloji profesörü olduğu Wittenberg Üniversitesini kapısına astığı bildiri yüzünden dinsizlikle suçlandı. 1520’de Papa tarafından afaroz edilmekle tehdit edildi. Luther Papanın bildirisini halkın önünde yaktı. Ölüm cezasına çarptırıldı. Ve yasak olmasına rağmen Kutsal Kitabı Latinceden Almancaya çevirerek büyük bir tabuyu yıkmakla kalmadı, Ortaçağ hristiyanlık dünyasının tüm inançlarını da yerle bir etti.
Halk Hristiyanlığın ne olduğunu, emirleri ve rahiplerin çevirdiği dümenleri öğrenmiş oldu.
Hizmet’in Cennetten yer kapmak için değil, inandıkları din adamlarının dünyasını CENNET’e çevirmek için bir dümen olduğunu anlayıverdiler.
Ama bunu öğrenmek kanlarına,canlarına mal olmuştu. Yargıyı, yaşamı,yönetimi eline geçirmiş olan ruhani liderlerden ülkelerini kurtarmaları hiçte kolay olmamıştı.
Luther cennetin parsellenip satılmasıyla ilgili yargılandığı davalardan birinde engizasyon yargıçlarına şöyle sesleniyordu,
” ­ Cenneti satıyorsunuz da, cehennemi neden satmıyorsunuz? ”
Yargıç alay edercesine: ”­ Satsak kim alır ki! ” dedi.
”­ Ben alacağım, kaç para ise ödeyeceğim.”dedi Luther,büyük bir kararlılıkla…
”­ Para istemez, bedava veriyorum.” dedi yargıç.
Ve yargıçlar kahkalarla gülerek Luther’e cehennemin tapusunu verdiler.
Mahkeme binasının önünde merakla bekleyen halka aldığı tapuyu gösteren Luther şunu söyledi:
”­ Artık cehennemin sahibi benim. İşte tapum. Ve şu andan itibaren Cehennemime hiç kimseyi almıyorum! ”
Halk büyük bir sevinç yaşıyordu.
Artık cennete gitmek için parayla yer almaya gerek yoktu!
Mahkeme binasının üst katındaki odalarından aşağıda olanları seyreden yargıçlar yaptıkları hatayı anlasalarda Aydınlanan halkın önünde duramayıp kısa sürede yıkıldılar… Almanya hızla gelişmeye başladı ve bugünlere geldi.
Bulent Dundar
TEREF