"...mən uşaq olanda üçüncü sinifdən dördüncü sinfə keçmək üçün bütün həyatı yaşamalı idin, amma indi uşaq dünyaya gətirirsən və təxminən qırx dəqiqədən sonra artıq yeddi yaşı olur və səndən aydın səslə pul istəyirlər. Və sair. Son bir neçə ildə zaman sürətlə uçub gedir. Və bundan sonra daha da sürətlə uçacaq. Düşünmürəm ki, bu, yaxşı bitəcək.
Hörmətlə, S."
***
26 fevral 1979-cu ildə Sergey Dovlatov Nyu-Yorka gəldi.
"Mən yazıçı olmaq üçün ayrıldım və həbsxana ilə Nyu-York arasında sadə bir seçim edərək yazıçı oldum. Mühacirətimin yeganə məqsədi yaradıcılıq azadlığı idi. Başqa heç bir fikrim yox idi, hətta hakimiyyətə qarşı heç bir xüsusi şikayətim belə yox idi: geyinib-geyinmişdim və Sovet mağazalarında makaron satıldığı müddətcə yemək barədə narahat olmamalı idim. Rusiyada nəşr olunsaydım, getməzdim", - deyə o etiraf etdi.

Dovlatov heç vaxt Qərb mədəniyyətinə inteqrasiya etməyin yolunu tapmadı. Dostu Yevgeni Reynin xatirələrinə görə, ölümündən bir az əvvəl yazıçı depressiyaya düşmüşdü - rus və sovet mövzularını tükəndirmişdi və hələ də Amerika haqqında yaza bilmirdi.
"Mən şəxsən övladlarım üçün yazıram ki, ölümümdən sonra bütün bunları oxusunlar və nə qədər möhtəşəm atalarının olduğunu başa düşsünlər və nəhayət, onların utanmaz amerikalı gözlərindən gecikmiş peşmançılıq göz yaşları axsın!" yazıçı taleyi haqqında belə deyib.
Polad Qələm