Sevgili Emel Esin’e göre, Göktürklerde savaşta ölmek yani bir anlamda Şehitlik, ölümlerin en şereflisi idi. Bu eski Türk düşüncesinin İslamileşmiş şekli, Şehadet Şerbetidir. Tasavvuf düşüncesindeki, Tanrı katına çıkıp onunla "AŞK ŞARABI İÇMEK" de bu eski Türk inancının devamıdır.
Fotoğrafta, bir Göktürk Alp'ı ve Tanrıça Umay Ana'yı birlikte gösteren bir tasviri görüyorsunuz. Bu tasvir ölen Alp'ın mezar taşı üzerine çizilmiştir. Uzun örgülü saçlı Göktürk Alp'ı, başında üç dilimli tacı olan Umay Ana ile, bir Otağ içinde Taht üzerine oturup içki içiyor.
Göktürkler Savaşa gitmeden önce Tanrıça Umaya dua eder ve icazet alırdı. Kaşgari ''Umaya Taparsan Oğlun Olur'' der. Tüm bunlar Tanrıça Umay Ananın Doğurganlık sembolü olması kadar, Askeri Ritüeller ve dolayısıyla Aplık ve Savaş ile alakalı olduğunu da gösterir.
Bu çizimler, "Ebedi Yaşam" ve "Yeniden Doğuş" özlemi ve öteki dünya inancı ile bağlantılı ritüelleri gösterir. Nuray Bilgili