Eski Türklerin bozkır rüzgârını arkasına alıp Batı’ya aktığı çağlarda, Oğuz boylarının yiğit bir evladı olan Çaka Bey, Malazgirt sonrası Anadolu’nun kapılarını ardına kadar açan akıncılar arasındaydı. Yüreği Turan ateşiyle yanan bu uç beyi, Bizans sınırlarında kılıç sallarken talihsiz bir vuruşmada tutsak düşmüş, ancak bu tutsaklığı bir bitiş değil, büyük bir dirilişin başlangıcı kılmıştır. İstanbul’un surları ardında geçen tutsaklık yılları, onun düşmanını yakından tanımasına ve denizlerin gizemini kavramasına yol açmıştır.
Bizans sarayında "Nobilissimus" unvanıyla anılsa da, onun tininde her daim at koşturduğu geniş yaylaların ve özgürlüğün özlemi vardı. Rum kayserinin sunduğu ipekten kaftanlar, bir Türk beyinin bozkır genlerindeki bağımsızlık tutkusunu örtmeye yetmedi. Saraydaki karışıklıklardan yararlanarak bağrından koptuğu budununa geri dönen Çaka Bey, yönünü bozkırın tozlu yollarından, Ege’nin köpüklü sularına çevirerek tarihin akışını değiştirecek o kutlu adımı attı.
İzmir’e ulaştığında, Türk’ün at sırtındaki yeteneğini gemi güvertesine taşıma düşüyle işe koyuldu. İlk iş olarak, kıyılarda yaşayan yerli ustaları bir araya getirip Türk tarihinin ilk donanmasını kurdu. On sekiz parçalık bu küçük ama inançlı filo, Türk’ün denizlerdeki ilk ayak izi, ilk nefesiydi. 1081 yılı, yalnızca bir donanmanın doğuşu değil; Türk budununun "denizci millet" olma yolundaki ilk büyük andı olarak tarihe kazındı.
Kızıl Elma ülküsünü engin sulara taşıyan Çaka Bey, kısa sürede Urla, Foça ve Sakız gibi önemli yerleri birer birer ele geçirdi. Bizans’ın denizlerdeki egemenliğini sarsan bu zaferler, Türk kılıcının yalnızca karada değil, dalgaların üzerinde de keskin olduğunu tüm dünyaya gösterdi. O, her fethinde bir öncü, her gemisinde bir alp olarak en önde çarpışıyor; leventlerine yalnızca komutanlık değil, bir ata gibi yolbaşçılık ediyordu.
Koyun Adaları yakınlarında Bizans donanmasıyla tutuştuğu o büyük deniz savaşı, Türk denizcilik tarihinin ilk büyük zaferidir. Sayıca üstün olan düşmanı, bozkırın "turan taktiğini" sulara uyarlayarak bozguna uğratan Çaka Bey, Türk zekâsının her koşulda üstün geleceğini kanıtladı. Denizlerin köpüğü, Türk yiğitlerinin tekbir sesleriyle yankılanırken, Bizans’ın yenilmezlik sanılan gücü Ege’nin derinliklerine gömüldü.
Çaka Bey, yalnızca bir savaşçı değil, aynı zamanda uzak görüşlü bir bilgeydi. Peçenek Türkleriyle kurduğu bağ ve Türkiye Selçuklu Devleti ile yaptığı iş birliği, Bizans’ı kuşatma altına alma amacını taşıyordu. O, Türk boylarının birleşerek bir "Gök Bayrak" altında toplanmasını, Bizans’ın merkezine yani İstanbul’a yürüme ülküsünü hep diri tuttu. Türk birliği düşüncesi, onun denizlerdeki pusulası olmuştu.
Ancak ne acıdır ki, Türk’ün yükselişinden ürkenlerin çevirdiği dolaplar ve Bizans’ın sinsi oyunları, iki Türk hakanını birbirine düşürdü. Damadı I. Kılıçarslan ile arasına nifak tohumları ekilen Çaka Bey, öz kardeş bildiği soylu bir el tarafından şehit edildi. Bu olay, Türk tarihinin en ağır yaralarından biri olarak kalsa da, Çaka Bey’in döktüğü her damla kan, gelecekteki Türk denizcilerinin damarlarında akan asil kana karıştı.
Onun ölümüyle İzmir öksüz, Ege sessiz kalsa da ektiği tohumlar yüzyıllar sonra Barbarosların, Turgut Reislerin ve Piri Reislerin yüreğinde yeşerdi. Çaka Bey, Türk donanmasının kurucusu ve denizlerdeki ilk yolbaşçımız olarak, mavi vatanın sarsılmaz bekçisidir. O, bozkırın kurdunu denizlerin ejderhasına dönüştüren, Türk’e yeni bir ufuk açan ölümsüz bir kahramandır.
Bugün Türk Deniz Kuvvetleri’nin kuruluş yılı olarak kabul edilen 1081 yılı, Çaka Bey’in bize bıraktığı en büyük mirastır. Onun adı, bugün gemilerimizde, limanlarımızda ve her Türk gencinin denizlere bakışında yaşamaktadır. Ruhu şad, durağı uçmağ olsun; onun başlattığı bu kutlu yolculuk, Türk’ün bayrağı denizlerde dalgalandığı sürece son bulmayacaktır.
Borubudunteskilati
TEREF