TARIH sahnesine çıktıkları andan beri, savaş meydanlarının en disiplinli, en korkusuz, en zeki askerleri… TÜRKLER.
BUNUN sebebi tesadüf değil, binlerce yıllık bir yaşam tarzı ve savaş sanatı.
AT üstünde doğdular, at üstünde yaşadılar.
Türk’ün bozkır atı, Avrupa atlarından farklıydı. Arpaya ihtiyaç duymaz, kışın toynağıyla toprağı kazıp ot bulurdu.
Şövalyenin atı hastalandığında ordusu dururdu… TÜRK atlisi ise baytarıyla, sağlam atıyla her şartta sefere hazırdı.
LOGISTIK? ONLAR IÇIN ENGEL DEĞILDI.
Tonlarca erzak yerine süt ürünleri, pastırma gibi hafif ama besleyici gıdalarla beslenirlerdi.
YIYECEK BITERSE? Yerinde ikmal, Türkler için en temel prensipti.
ÇOK YÖNLÜ SAVAŞ USTALARIYDILAR.
KARGI ve kılıçla yakın süvari olabilir, bileşik yay ile menzilli saldırılar yapabilirlerdi. Ağır zırhla ağır süvariye dönüşür, gerektiğinde atından inip piyade olurlardı.
ORDUNUN kanadında düşmanı dağıtır, merkezde savaşı yönlendirirlerdi. Soğuk, sıcak, çöl, dağ… HIÇ FARK ETMEZDI.
SONUÇ: "TÜRK OLARAK DOĞMAK, SAVAŞÇI RUHU MIRAS ALMAK'' DEMEKDIR.
VE IŞTE BU YÜZDEN…
HER TÜRK ASKER DOĞAR
Sevda Amanova