Но город не увидел самообороны - они увидели девушку с окровавленными руками и мертвого мужчину на улице. Илай был любимым ковбоем, который покупал достаточно крепких напитков, чтобы люди могли забыть о его жестокости в тени. Слово Клары против его репутации ничего не значило. Шериф назвал это убийством, судья - правосудием, а присяжные даже не взглянули на нее. Четырнадцать лет, сказали они, и молоток грянул как гром среди ясного неба.
Ее заперли в серо-каменных стенах тюрьмы в Хантсвилле, но история не умерла. Женщины шептали ее имя в прачечных и на церковных скамьях, матери рассказывали своим дочерям о том, что она сделала, - не в качестве предупреждения, а как урок. Клара Доусон пережила свое наказание с помощью того же огня, который спас ее в том переулке.
Когда она снова вышла на свободу, она уже не была дочерью кузнеца. Она была кем-то другим,
символом сопротивления в мире, который пытался заставить ее замолчать.
Ее история остается в памяти, напоминая о том, что иногда самая смелая борьба - это не просто борьба за выживание... Главное - верить.
·
Bu baş verəndə onun cəmi on doqquz yaşı vardı. Texasın tozlu şəhərlərindən olan dəmirçi qızı Klara Dauson alatoran vaxtı axşam saatlarında ticarət mərkəzindən evə gedirdi. Sonra sərxoş kovboy olan Eli Merser onun ardınca bir döngəyə getdi. Onu küncə sıxdı, viski iyi, əlləri kobud və əmin idi. Klara var gücü ilə vuruşurdu. Mübarizə zamanı onun tapançası koburundan sürüşəndə ​​qadın onu tutdu, tətiyi çəkdi və onun cansız şəkildə torpağa düşməsinə baxdı.
Ancaq şəhər özünümüdafiə görmədi - küçədə əlləri qanlı bir qız və ölü bir kişi gördülər. Eli, insanların gizlində onun qəddarlığını unuda bilməsi üçün insanlara kifayət qədər boll içki alan sevimli kovboy idi. Klaranın dediyi söz onun reputasiyasına qarşı heç bir məna kəsb etmirdi. Şerif buna qətl dedi, hakim - ədalət dedi, münsiflər heyəti heç onun üzünə belə baxmadı. On dörd il dedilər, toxmaq göydən ildırım kimi düşdü.
O, Huntsville həbsxanasının boz daş divarları arasında kilidlənmişdi, lakin hekayə bununla bitməri, davam etdi. Qadınlar camaşırxanalarda və kilsə kürsülərində onun adını pıçıldayırdılar, analar qızlarına onun etdiklərini xəbərdarlıq kimi deyil, dərs kimi danışırdılar. Clara Dawson onu həmin xiyabanda xilas edən eyni atəşin köməyi ilə cəzasından xilas oldu.
Yenidən azadlığa çıxanda o, artıq dəmirçi qızı deyildi. O, başqası idi, onu susdurmağa çalışan bir dünyada müqavimət simvolu.
Onun hekayəsi yaddaşlarımıza həkk olunub, xatırladır ki, bəzən ən cəsur mübarizələr sadəcə yaşamaq uğrunda mübarizə deyil... Əsas odur ki, inanmaqdır.
Evloev Ahmed
TEREF