Haftalar boyunca ormanın derinliklerinde bir çadır, defterleri ve kameralarından başka bir şey olmadan yaşadı. Goril davranışlarını, nasıl bağ kurduklarını, ailelerini nasıl koruduklarını ve onun varlığını kabullenmeyi öğrenebileceklerini öğrenmek için oradaydı. Her gün sürünün bölgesinin kenarında sessizce oturdu, hareketlerini kaydetti ve bir gün onu sadece bir yabancı olarak görmelerini umdu.
Ancak asıl buluş, dikkatlice planladığı gündüz saatlerinde gerçekleşmedi.
Gecenin sessizliğinde geldi...
O uyurken grubun baskın gümüş sırtlısı kampına girdi. Meraklı ve tedbirli bir şekilde, kadının uyku tulumuna doğru eğildi.
Kocaman eli ile, gerçek olup olmadığını test etmek için yüzünü okşadı. Birkaç gergin an boyunca orada durdu, onu inceledi ve sonra
hiç ses çıkarmadan ağaçlara doğru yönelip kayboldu.
Bu durum kendisine sonradan söylendiğinde kadın şaşırmadı. "Uyurken yaklaşmak, beni tanımak için en iyi zamandı" dedi. "Dost mu, yoksa düşman mıyım diye kontrol ediyordu. Beni arkadaş canlısı olarak gördüğü için, O'na minnettarım."
Erdem Yazıcıoğlu
TEREF