Möhtəşəm mühit və rəsmi geyim sərt, demək olar ki, mərasim səhnəsinin gözləntilərini yaradır. Lakin, diqqətsiz bir hərəkət bu təəssüratı sarsıdır və səhnəyə bir az istehza gətirir. 19-cu əsrin sonlarında çəkilmiş italyan rəssam Françesko Brunerinin (1849–1926) "Tökülmüş mürəkkəbli kardinal" əsəri, hazırcavab janr səhnəsi üçün bəhanəyə çevrilən ani bir məyusluq partlayışını təsvir edir.

İzləyici, absurd bir qəza nəticəsində qəzet oxumaqdan qəfil kəsilən yaşlı bir kardinal görür. Mürəkkəb qabı aşıb, qalın damcılar masanın və qırmızı xalatının üzərinə yayılıb və ofisdə oturan şəxs arxaya söykənərək əlini çarəsiz, lakin teatr jesti ilə qaldırır. Üzü əsəbiliklə təhrif olunub: burada kilsə iyerarxının əzəmətli sakitliyi yoxdur, yalnız nizam-intizama və nəzarətə öyrəşmiş birinin insani qıcıqlanması var.
Səhnənin komediyası kiçik detallarla daha da güclənir. Qaçmağa hazır olan pişik, xəbərsiz günahkara çevrilir. Arxa planda paltar fırçası və dəsmal ilə donub qalan xidmətçi zərərin qaçılmaz olduğunu başa düşür. İş otağının zəngin mebelləri, oyma mebellər, kitablar və kağızlar vəziyyətin komik təbiətini vurğulayır: yüksək rütbə və lüks insanı gündəlik həyatın xırda şeylərindən qoruya bilməz.

Françesko Bruneri bir az yumor və yüngül satira ilə janr səhnələrinin ustası idi. O, xüsusilə ruhanilərin və ya zadəganların üzvlərinin özlərini yöndəmsiz, demək olar ki, lətifəvi şəraitdə tapdıqları epizodlara cəlb olunurdu. Belə əsərlərdə rəssam qəhrəmanlarını qəsdən lağa qoymur, əksinə, izləyiciyə xarici təntənələrin arxasında həmişə zəiflikləri və vərdişləri olan canlı bir insanın olduğunu yumşaq bir şəkildə xatırladır.
Polad Qələm
TEREF