Daun sindromlu qızını gizlətmək əvəzinə, Şarl de Qoll onu qürurla böyütdü və qız onun həyatının ürəyinə çevrildi.

Şarl de Qoll 1970-ci ilin noyabr ayında vəfat etdikdə, Fransa dövləti növbəti hadisəyə hazırlaşdı: Parisdə möhtəşəm milli vida mərasimi. Bu, İkinci Dünya Müharibəsi zamanı Fransanı sürgündən çıxaran, Fransa siyasətini dəyişdirən və Beşinci Respublikanı quran Hitlerlə qarşı vuruşan adam idi. Əlillər Evi və ya Notre Dame Katedralında möhtəşəm bir mərasim qaçılmaz görünürdü - bayraqlar, generallar və prezidentlərin tamaşası.

Lakin de Qoll çox fərqli təlimatlar qoyub getdi.
Vəsiyyətnaməsində dövlət dəfninin, çıxışların, hərbi paradın olmamasını istədiyini yazırdı. Təvazökar, demək olar ki, zahid bir şey istəyirdi. Şəxsi həyatının çox hissəsini yaşadığı sakit Colombey-les-Deux-Églises kəndində dəfn edilməsini istədi. Və qızı Annanın yanında dəfn edilməsini istədi.
Fransa tarixində ən yüksək vəzifə tutan bir insan üçün bu seçim demək olar ki, şok idi. Lakin Şarl de Qoll üçün bu dəfn yeri Parisdəki istənilən abidədən daha böyük əhəmiyyət kəsb edirdi. Əzəmətli general nəticədə rütbəsi, medalları və ya gücü ilə heç vaxt maraqlanmayan bir insanın yanında uzanmaq istəyirdi. Qadının yalnız onun atası olması ilə maraqlanırdı.
Ramazi Vardosanidze
TEREF