Bir sakatlık. Yıllarca oynadığı basketbol, 2002'de kapıyı kapattı.
Kimse ona sormadı artık.
Tribünden izledi bir süre.
Sonra salonun bir köşesine geçti.
Antrenör yardımcısı oldu.
Kimse çok fazla bakmadı.
2014'te Türkiye Kadın A Milli Takımı'na girdi.
Rio Olimpiyatları. İki Avrupa Şampiyonası. Dünya Kupası.
Hâlâ kimse fazla yazmadı.
Yunanistan'a geçti. PAS Giannina'yı Kupa finaline taşıdı.
Biraz yazdılar.
Sonra...
Panathinaikos aradı.
Yunanistan'ın en köklü kulübü.
1908'den beri ayakta.
Ve bu kulüp, 117 yıllık tarihinde hiç yabancı antrenör getirmemişti.
Ta ki Selen Erdem'i çağırana kadar.
Basın açıklamasında tek cümle vardı:
"Şanlı takımımızın tarihindeki ilk yabancı başantrenörü."
Duyduğumuzda bir an sustuk.
Çünkü bu hikaye boks ringi değil.
Stadyum da değil.
Salen kenarı.
Eşofman yok, takım elbise var.
Kürsü yok, parke zemin var.
Ve bir Türk kadın, Ergin Ataman'ın ardından aynı kulübün ikinci Türk antrenörü olarak oturdu o koltuğa.
Bazı kapılar önce kapanır.
Sonra daha büyüğü açılır.
Türkiye'nin gururu Selen Erdem'i tanıyor musunuz?
Kızılırmak Türkü Diyarı
TEREF