29 mart 1873-cü ildə Lev Tolstoy "Anna Karenina" romanı üzərində işləməyə başladı. Yazıçı həmin səhər Puşkinin bir cildinə baxdı və yarımçıq qalmış hissəni oxudu: "Qonaqlar bağ evinə gəlirdilər..." "Belə yazmaq lazımdır!" deyə Tolstoy qışqırdı və həmin axşam arvadına əlyazma ilə yazılmış bir vərəq gətirdi ki, orada artıq ikonik olan "Oblonskinin evində hər şey qarışıq idi". Düzdür, romanın son versiyasında bu, "bütün xoşbəxt ailələr"ə yol verən birinci deyil, ikinci ifadə oldu. Tolstoyu "sənət tanrısı" adlandıran Dostoyevski Anna Karenina haqqında yazırdı: "Bu, böyük bir əsərdir, Dikkens və Balzak üslubunda bir romandır, onların bütün romanlarını çox üstələyir."
"Əgər yaxşılığın bir səbəbi varsa, o, artıq yaxşı deyil; əgər onun bir nəticəsi - mükafatı varsa - o da artıq yaxşı deyil. Buna görə də, yaxşılıq səbəb və nəticə zəncirindən kənardadır."
Kiçik Hekayələr
TEREF