Və bunun yaxşı səbəbi var idi! O, teatrdan qovulmuşdu, bütün pyesləri qadağan edilmişdi... Və birdən yazıçının mənzilində telefon zəng çaldı. Yoldaş Stalin idi.
Stalin: Məktubunuzu aldıq. Yoldaşlarımla birlikdə oxuduq. Sizə müsbət cavab veriləcək... Yoxsa bəlkə də doğrudur - xaricə getmək istəyirsiniz? Həqiqətən də əsəblərinizi pozuruq?
Bulqakov: Son vaxtlar çox düşünürəm - rus yazıçısı vətənindən kənarda yaşaya bilərmi? Və düşünmürəm ki, yaşaya bilər.
Stalin: Düz deyirsiniz. Mən də belə düşünürəm. Harada işləmək istəyirsiniz? İncəsənət Teatrında?
Bulqakov: Bəli, istərdim. Amma mən bunu qeyd etdim və onlar məni rədd etdilər.
Stalin: Oraya müraciət etməlisiniz. Düşünürəm ki, onlar razılaşacaqlar. Görüşməli və danışmalıyıq. İndi isə sizə ən xoş arzularımı bildirirəm.
Bulqakovun Stalinlə görüşü heç vaxt baş tutmadı. Lakin 19 aprel 1930-cu ildə Bulqakov Moskva İncəsənət Teatrında rejissor köməkçisi vəzifəsinə işə götürüldü. Baş katib vaxtaşırı hansısa məşhur şəxsə zəng etməyi sevirdi, çünki bilirdi ki, bütün ölkə bundan bir saat ərzində xəbər tutacaq.
Kiçik Hekayələr