Onlar əsasən gecə, dumanlı və çiskinli havada gəlirdilər. Əsgərlər xışıltı səsi ilə bizə nə vaxt gələcəyini bildirmək üçün səngərlərin qarşısına kartof çipsləri düzürdülər. Onların gəlişi ölüm mələyinin gəlişi kimi idi. Üç-dörd nəfərlik qruplar halında gəldilər, səngərdə 20-30 silahlı erməni əsgərini öldürdülər və sonra yoxa çıxdılar. Biz onları gecə ov edən ac canavarlarla müqayisə etdik.
Bir az qeyri-real olsa da, bəzən bizə elə gəlirdi ki, onlar hətta insan da deyillər. Bəlkə də onlar zombi və ya robot idilər. Bizə hücum edəndə biz onlara avtomatlarımızla atəş açdıq; onlar yıxıldılar, bir müddət yerdə uzandılar, sonra yenidən qalxıb bizə hücum etdilər. Hətta dəfələrlə bu gün öldürdüyümüz bir əsgərin ertəsi gün dirilərək yenidən bizə hücum etdiyinin şahidi oldum. Deyirlər ki, 1500 erməni əsgəri 5-6 Azərbaycan əsgərinin qarşısından qaçıb.
Bəli, bu doğrudur! Biz qaçdıq.
Anar İsmayılzadə
TEREF