Yıldırım Bayezid’in ortadan kaldırdığı Aydınoğulları, Saruhanoğulları ve Germiyanoğulları beylerinin Timur’a, Timur’dan kaçan Karakoyunlu Kara Yusuf ile Celayirli Ahmet Celayir’in ise Bayezid’e sığınması ve iade ultimatomlarının hakaretamiz mektuplarla reddedilmesi diplomatik çatışmayı başlatmıştır. Timur’un büyük hedefi olan Çin seferi öncesinde arka cephesini güvenceye alma ve İpek Yolu'nun rotasını kontrol etme zorunluluğu Osmanlı ile savaşmasını kaçınılmaz kılmıştır.
1402 Ankara Muharebesi'nde Timur, ordusunu Çubuk Ovası’na indirerek su kaynaklarını tutmuş, Bayezid’in yorgun ordusunu mutlak çaresizliğe mahkum etmiştir. Merkezdeki zırhlı Hint savaş fillerinin yarattığı psikolojik yıkıma, Osmanlı saflarındaki Kara Tatarlar ile eski beylerini karşıda gören Anadolu sipahilerinin ihaneti eklenince taktiksel denge çökmüş, Bayezid çembere alınarak esir düşmüştür.
Zaferin hemen ardından Timur, İslam dünyasındaki meşruiyetini "Gazi" unvanıyla taçlandırmak ve Bayezid’in yedi yıl kuşatıp düşüremediği yeri fethederek askeri üstünlüğünü kanıtlamak amacıyla doğrudan Rodos Şövalyeleri'nin elindeki İzmir kalesine yönelmiştir. Kuşatmada devasa mancınıklar kurduran ve kale surlarının altını lağımlarla oyan Timur, denizden gelebilecek Haçlı donanması desteğini engellemek adına devasa kayalar ve ağaç kütükleriyle liman girişini tamamen kapatmıştır. On beş günlük amansız taarruzla düşen kaledeki tüm şövalyeler kılıçtan geçirilmiş, kesik başları limana giremeyen yardım gemilerine fırlatılarak Hristiyan Batı'ya muazzam bir dehşet mesajı verilmiştir.