​Türkiye Selçuklu Devleti'nin en önemli hükümdarlarından biri olan I. Kılıç Arslan, en büyük ve zorlu sınavını I. Haçlı Seferi sırasında vermiştir. 1096 yılında yola çıkan "Halkın Haçlı Seferi" olarak bilinen, fanatik din adamı Keşiş Pierre'in önderliğindeki ilk düzensiz orduyu Kırkgeçit (Kibotos) Muharebesi'nde büyük bir bozguna uğratmıştır.
Bu ilk zafer, Selçuklu tarafında Haçlıların gücünün hafife alınmasına yol açmıştır. Ancak asıl tehlike ufuktaydı; Avrupa'nın en tecrübeli şövalyelerinden ve soylularından oluşan profesyonel Haçlı ordusu Anadolu'ya doğru ilerliyordu.
​Kılıç Arslan, asıl Haçlı ordusunun ciddiyetini tam olarak kestiremeyerek doğuda Danişmendliler ile Malatya kuşatmasıyla meşguldü.
Güçlü Haçlı birliklerinin devletin başkenti İznik'i (Nicaea) kuşattığı haberini aldığında hızla geri döndü. Şehri kurtarmak için taarruza geçse de, Haçlıların sayıca ezici üstünlüğü ve zırh donanımları karşısında kuşatma çemberini yaramadı. İznik, 1097 yılında Haçlıların müttefiki olan Bizans İmparatorluğu'na teslim olmak zorunda kaldı.
Başkentin bu acı kaybı, devleti merkezini Konya'ya taşımaya mecbur bıraktı.
​İznik'in düşmesinin ardından Kılıç Arslan, eski düşmanı Danişmend Gazi ve diğer Türk beyleriyle ittifak kurarak Anadolu'nun savunması için güçlerini birleştirdi. Müttefik Türk ordusu, Eskişehir yakınlarında Haçlılara pusu kurdu (I. Dorilaion Muharebesi - 1097).
Türk atlı okçuları başlangıçta çok etkili olsa da, ağır zırhlı şövalyelerin hücumları karşısında direniş kırıldı ve Kılıç Arslan geri çekilmek zorunda kaldı. Bu muharebeden sonra Kılıç Arslan strateji değiştirdi. Meydan savaşı vermek yerine "yakıp yıkma" ve yıpratma taktiğine geçti.
Su kuyularını zehirledi, ekinleri yaktı ve sürekli vurkaç saldırıları düzenledi. Bu taktik, Haçlıların Anadolu'yu geçerken sıcaktan, açlıktan ve hastalıktan devasa kayıplar vermesine neden oldu.
​Kılıç Arslan Haçlıların Kudüs'e ulaşmasını tamamen engelleyemese de, onların gücünü büyük ölçüde kırmış ve iç Anadolu'daki Türk hakimiyetini korumayı başarmıştır.
asirlarboyunca
TEREF