22 yaşındaydı, bir uçağın açık kapısında duruyordu, mermiler uçuşuyordu ve 359 hayatı kurtaracak bir seçim yaptı... ama kendi hayatını değil.
5 Eylül 1986. Pan Am 73 sefer sayılı uçak, rutin bir yakıt ikmali için Karaçi'ye indi.
Yolcular yerleşti. Çocuklar uykuya daldı.
Kimse ne olacağını tahmin etmiyordu.
Birkaç saniye içinde dört silahlı adam uçağa saldırdı.
Çığlıklar. Panik. Dehşet.
Kabinin ön tarafında, nazik bir gülümseme ve istikrarlı hareketlerle 22 yaşında kıdemli bir uçuş görevlisi olan Neerja Bhanot duruyordu.
O anda donup kalabilirdi. Kaçabilirdi.
Ama harekete geçti.
Hemen kokpit ekibini uyardı ve onlara acil durum kapağından kaçmaları için gereken değerli saniyeleri verdi. Bu tek hareket, teröristlerin uçağı başka bir ülkeye kaçırmasını veya yere çarpmasını engelledi.
Yüzlerce hayat kurtarılmıştı ve kabus daha yeni başlıyordu.
17 acı dolu saat boyunca Neerja, fırtınanın kalbindeki sükûnetti.
Yolcuların hedef alınmaması için Amerikan pasaportlarını saklayarak, koridorlarda sessiz bir cesaretle ilerledi.
Ağlayan çocukları kucağına aldı, dehşete kapılmış ailelere teselli sözleri fısıldadı ve silahlarla masumlar arasında tek başına bir insan kalkanı gibi durdu.
Kendini hiç düşünmedi. Bir kez bile.
Gece çöktüğünde uçak tüm gücünü kaybetti.
Karanlıkta panik patlak verdi.
Saldırganlar ateş açtı.
Neerja acil çıkış kapısının yanında duruyordu.
Kapı açıktı.
Özgürlük oradaydı, sadece bir adım ötede.
Ama yolcular ona doğru koşarken, o kıpırdamadı.
Kaldı. Açıklığı genişletti, insanları dışarı itti ve vücuduyla onları korudu.
Ve korkudan felç olmuş üç çocuk donup kaldığında, Neerja akıl almaz bir şey yaptı:
Onları kendi vücuduyla korudu.
Mermiler geldi.
Hepsini aldı.
Neerja Bhanot o gece hayatta kalamadı.
Ama onun sayesinde 359 kişi daha hayatta kaldı.
Bugün, adı tüm dünyada saygıyla anılıyor.
Ölümünden sonra, barış zamanında gösterdiği cesaretten dolayı Hindistan'ın en yüksek nişanı ile ödüllendirildi.
Hakkında bir film çekildi.
Havayollarında ise davranışları bir eğitim örneği haline geldi.
Ancak ödüllerin ve övgülerin ötesinde, mirası derinden dokunaklı bir gerçekte yatıyor:
Bir seçimle karşı karşıya kaldığında -kendi hayatı mı yoksa başkalarının hayatı mı- onlarınkini seçti.
Tereddüt etmeden.
Korkusuzca.
Yabancıların uğruna ölmeye değer olduğuna karar verdiği gün ölümsüzleşen 22 yaşında bir kadın.
Gerçek kahramanlık her zaman gürültülü değildir.
Bazen genç bir kadın kapıda durup fısıldar:
"Hadi. Ben buradayım."
Ve geride kalır.
Bilgi Otağı
TEREF