11 iyun 1937-ci ildə SSRİ Ali Məhkəməsinin qapalı iclasında "Qırmızı Orduda hərbi-faşist sui-qəsdi" adlandırılan iştirakçılara hökm oxundu: Tuxaçevski, Primakov, Yakir, Uboreviç, Eideman, Korka, Feldman və Putna. Səkkiz hərbi liderin hamısı ertəsi gün edam edildi. O dövrdə "İzvestiya" qəzeti yazırdı: "Özlərini sosializm düşmənlərinə satan casuslar Stalin Konstitusiyasını yaradan, istismarçı siniflərsiz, kapitalizmin canavar qanunlarının ləğv edildiyi bir cəmiyyət quran 170 milyon insanın həyatına və xoşbəxtliyinə qarşı qanlı əl qaldırmağa cəsarət etdilər... Ölkə məhkəmənin qərarını məmnuniyyətlə qarşılayacaq. Onları güllələyin! Bu, məhkəmənin hökmüdür. Bu, xalqın iradəsidir." Təsadüfən, Mixail Tuxaçevskinin ölüm hökmündən düz 16 il əvvəl, 11 iyun 1921-ci ildə Tambov üsyanının yatırılması tədbirləri haqqında imzası ilə Ümumrusiya Mərkəzi İcraiyyə Komitəsinin (VTsİK) 171 nömrəli əmri qəbul edildi. Burada yalnız bir neçə məqam var:
1. Adlarını verməkdən imtina edən vətəndaşlar yerindəcə güllələnməlidirlər.
2. Silahların gizlədilə biləcəyi ailələr səlahiyyətli məmur tərəfindən girov elan edilməli və yerindəcə edam edilməlidir.
3. Silah tapılarsa, hər kəs yerindəcə güllələnməlidir.
4. Evində quldur gizlənən hər hansı bir ailə həbs olunmalı və əmlakı müsadirə edilməlidir. Ailədəki böyük işçi yerindəcə güllələnməlidir və ailə sürgün edilməlidir.
5. Quldurların üzvlərini və ya əmlakını sığınacaqlandıran hər hansı bir ailənin özü quldur ailəsi hesab edilməlidir. Ailənin böyük işçisi yerindəcə güllələnməlidir. Tambov quberniyasında Mixail Tuxaçevski kəndlilərə qarşı müharibə apararkən cəza sistemini təkmilləşdirdi, hətta əhaliyə qarşı zəhərli qazdan da istifadə etdi. On altı il sonra Tuxaçevski özü Sovet cəza sisteminin bütün incəliklərini yaşadı. Düzdür, o, əhalini qorxutmaqda deyil, casusluqda, xəyanətdə və terror aktları planlaşdırmaqda ittiham olunaraq mühakimə olundu.
Kiçik Hekayələr
TEREF