1921-ci ildə “Uşaq” filminin çəkiliş meydançasında Çarli Çaplin təkcə film çəkmirdi, o, kino tarixinin ən təsirli hekayələrindən birini yaradırdı. Ancaq çoxlarının görmədiyi Çaplin və Uşaq rolunu canlandıran altı yaşlı gənc Ceki Kuqan arasında yaranan bağ idi.
Cekinin atası tez-tez onu uzun saatlarla çəkiliş meydançasında tərk edirdi, lakin Çaplin uşağı qanadının altına aldı. O, səbirlə ona öyrədir, yedizdirir və hətta əhvalını yüksəltmək üçün çəkilişlər arasında onunla oyunlar oynayırdı. "Sən mənim kiçik ortağımsan" deyən Çaplin uzun bir günlük çəkilişdən sonra Cekini çiyinlərinə qaldırırdı. Onların yaxınlığı o qədər səmimi idi ki, kameralar işləyəndə tamaşaçılar ata və oğul arasındakı həqiqi sevgini hiss edirdilər.
Çəkilişlər bitəndə Ceki Çaplinin paltosundan yapışaraq göz yaşlarına boğuldu. Onu itirməkdən qorxan uşaq hönkür-hönkür ağladı: “Getmə, Çarli”. Çaplin diz çökdü, onu möhkəm qucaqladı və pıçıldadı: “Mən həmişə sənin yanında olacağam, oğlum”.
İllər sonra, Jackie'nin valideynləri onun filmdən qazancını havaya sovuraraq onu az qala qəpiksiz qoyanda Çaplin sakitcə müdaxilə etdi. Uzaqda olsa da, o, bir zamanlar verdiyi sözə əməl edərək, Jackie'nin dəstək almasını təmin etdi.
Çaplin üçün "Uşaq" sadəcə bir film deyildi. Bu, onun yoxsulluq və tənhalıq içində keçirdiyi uşaqlığının və ona özünü xatırladan kiçik bir oğlanla əlaqəsinin əksi idi. Bu, təkcə kinonun sehri deyildi. Bu, əbədi olaraq filmə çəkilən əsl sevgi idi.
Serge Sapiensx
TEREF