Yahudiler Tanrı adına Tanah’ı oluşturdular, Tevrat’ı kitaplaştırdılar, Mişna’yı derlediler, Talmud’u yazdılar, Midraş’ı ortaya çıkardılar, Zohar’ı metinleştirdiler, Zebur’u tedvin ettiler.
Hıristiyanlar, yine Tanrı adına Eski Ahit’i yetersiz bulmuş olmalılar ki Yeni Ahit adıyla Matta’dan Markos’a, Luka’dan Yuhanna’ya kanonik ve apokrifleriyle birlikte sayısız İnciller ihdas ettiler.
Tabi ki Müslümanlar olarak bizim de onlardan geri kalır yanımız olamazdı! Binlerce cilt tutarındaki tefsirlerle Tanrı’ya giydirilen yorumlar, sayısız fıkıh külliyatı ile Tanrı adına tespit edilen ilkeler skalası!
Evet, bütün bunlar iyi bir insan olup Tanrı’nın hoşnutluğunu kazanmak adına gösterilen çabanın bir ürünüydü!
İyi de siz hiç ağını örmeyi beceremeyen bir örümcek, yuvasını yapamayan kuş, yumurta yapmayı bilmeyen tavuk, bal yapmayı unutan bir arı, süt yerine su veren inek, ya da kovanda ortak bir yaşam kurmaktan aciz bir arı kolonisi gördünüz mü? Tabi ki hayır!
Peki, tüm bu varlık amaçlarını gerçekleştirebilmek ve görevlerini hakkıyla yapabilmek için elinde kutsal kitap külliyatıyla gezmek zorunda olan bir hayvan gördünüz mü? Elbette buna gerek duymazlar. Çünkü onlar içlerindeki elçi olan Tanrısal yazılım ve donanımın izlerini takip ediyorlar.
Ancak; varlıkların en akıllısı ve üstünü olmakla övündüğümüz insana gelince, kutsal kitapların rehberliği olmadan önünü göremeyecek ve yol olamayacak öyle mi?
Tanrı'yı iki kapak arasına hapsederek hakikatleri binlerce yıl öncesinin tozlu raflarında aramak yerine içinizdeki peygamberi aktive edin lütfen. Unutmayın ki “aklı olup da kullanmayan insan” ile “hiç aklı olmayan insan” arasında fark aramak deliliktir!
-âdem doğantemur-
Adem Doğantemur
TEREF